ट्रकमा बस्दै जागिरको लागि निवेदन दिएकी जोभान्डा टेलरले जागिर र बस्ने ठाउँ दुवै पाइन्

जोभान्डा टेलरले मेसन डे लाफायेट नर्सिङ्ग तथा पुनर्स्थापना केन्द्रमा जागिरको लागि आवेदन दिनुअघि २० भन्दा बढी निवेदन दिइसकेकी थिइन्। उनी र उनको प्रेमी केभिन वाशिंगटन आफ्ना दुई कुकुरसहित एक महिनाभन्दा बढी समयदेखि ट्रकमा बस्दै आएका थिए।

न्यु अर्लिन्सकी मूल निवासी टेलर आमाको मृत्युपछि ह्युस्टन सरेकी थिइन्। उनले स्थानीय सञ्चारमाध्यम केएटीसीलाई भनिन्, “म केही नयाँ सुरु गर्न चाहन्थें।” तर उनको योजना प्राविधिक कारणले असफल भयोः उनको प्रमाणित नर्सिङ्ग सहायकको प्रमाणपत्र टेक्सासमा मान्य नभएपछि उनी रोजगार पाउन असफल भइन्। ह्युस्टनको तीव्र गति मन नपरेपछि उनीहरू लुइजियाना फर्किए, तर त्यहाँ पनि काम पाएनन्।

“हामी कतै काम पाउन सकेनौं। हामी खाद्य बैंकहरूमा जान्थ्यौं। त्यही नै हाम्रो उत्साह थियो,” उनले भनिन्। ट्रकमा सुत्नका लागि उनीहरूले हरेक रात सिटहरू यसरी मिलाउँथे जसरी सुत्न सकियोस्। “हामी अगाडिका सबै सिटहरू सारेर पछाडि राख्थ्यौं, त्यसलाई कुसन बनाउँथ्यौं र रातको लागि त्यही हाम्रो शयनकक्ष हुन्थ्यो।”

जागिरको अन्तर्वार्ता र सहयोग

लाफायेट सरेपछि पनि उनले आवेदन दिइरहिन्। मेसन डे लाफायेटबाट फोन आयो। “म हार मान्न लागेको थिएँ, तर मैले निवेदन दिइरहें र मेसन डे लाफायेटबाट फोन आयो,” उनले भनिन्। उनले एक विश्राम स्थलमा सफा भएर अन्तर्वार्ताका लागि गइन्।

भर्ना प्रबन्धक वेन्डी किङ्गले टेलरको आवेदनमा स्थायी ठेगाना खाली रहेको देखिन्। धेरैजसो आवेदन यही कारणले अस्वीकृत हुन्छन्, तर टेलरले सीधै कुरा राखिन्। “म उनलाई छुट्टै लगेर भनें, ‘म बेघर छु, ट्रकमा बस्दै छु, र मलाई मद्दत चाहिन्छ,’” टेलरले भनिन्।

किङ्गले उनीसँग बसेर कुरा गरिन्। उनले स्थानीय गैरनाफामूलक संस्था ‘पे इट फोरवार्ड, लेन्डिङ्ग ए हेल्पिङ्ग ह्यान्ड’ चलाउने टेरेन्स सेन्ट जुलियनको सम्पर्क नम्बर दिइन्। टेलरले फोन गरिन्। त्यस संस्था र केन्द्रको सहयोगमा उनीहरूलाई एक महिनाको लागि होटेलमा बस्ने व्यवस्था गरियो।

टेलरले जागिर पनि पाइन्। उनले सोमबारदेखि काम सुरु गरिन्।

आवश्यकतामा परेकाको सहयोग

मेसन डे लाफायेटका प्रशासक टेरी ग्रोसले भने, “उनी गम्भीर समस्यामा थिइन्। स्पष्ट रूपमा, उनी र उनको साथीलाई जागिर मात्र होइन, सुरक्षित रहनको लागि पनि आवश्यकता थियो। हामीले उनलाई के चाहियो भनेर सोध्यौं र उनको सहयोगका लागि स्रोत जुटायौं।”

“म धेरै मेहनत गर्दै केही पाउने प्रयास गरिरहेकी थिएँ,” टेलरले भनिन्, “यहाँ आएर हाम्रो आवश्यकता पूरा गर्नु ठूलो वरदान हो।” किङ्गले छोटकरीमा भनिन्, “म धेरै खुसी छु कि हामीले जोभान्डालाई मौका दियौं।”

टेलर र वाशिंगटन अहिले एउटा अपार्टमेन्ट खोजिरहेका छन्।