बेत्रावती बजारमा आएको बाढीका बेला माइतीघर पुगेकी जुनमाया वाइबाले आमासहित करिब १५–१६ जनालाई सुरक्षित स्थानमा पुर्याएकी छन् । स्याप्रुबेसीबाट बाढी आएको खबर पाएलगत्तै उनले आमालाई लिएर माथिल्लो क्षेत्रतर्फ लागिन् र बाटोमा भेटिएकाहरूलाई पनि जोगाइन् ।
भदौ १० गते मात्रै बेत्रावतीस्थित माइतीघर आइपुगेकी जुनमायालाई स्याप्रुबेसीबाट फोन गर्दै बजारमा भए तुरुन्तै निस्कन भनिएको थियो । उनकी आमाले भने यो पनि हरेक वर्षकै जस्तो बाढी होला भन्ने ठानेकी थिइन् । तर, एक्कासि खोला उर्लिएर आइपुग्यो ।
जुनमायाले भिनाजुको पर्खाइ गरेर मात्रै बाहिर निस्किएको सुनाइन् । उनी आइपुगेपछि पनि खोलाको छालले पछ्याइहाल्यो । उनले झाडी समात्दै एकपछि अर्को व्यक्तिलाई माथि तानेर जंगलतिर पुर्याइन् ।
उद्धारका क्रममा उनको कपडा भिजेको र लेदो लागेको थियो । आफ्ना घरका र भिनाजुतिरका मानिस गरी करिब १५–१६ जनालाई जोगाएको उनले बताइन् । उनका अनुसार सबैलाई खबर गर्दै जाने क्रममा कतिलाई तानेर माथि पुर्याइयो तर कतिपयलाई आँखै अगाडि बाढीले बगायो ।
बाढीले सिंगो बस्ती उजाडेको र घरहरू बगाएको जुनमायाले बताइन् । आफूसँग भने लगाएको एकजोर कपडा मात्र बचेको छ । बाँचेकाहरू अहिले केराघारीमा आश्रय लिएर बसेका छन् र पहिलो दिन करिब ५०–६० जना त्यहाँ भेला भएका थिए । बगरबाट उकालो लाग्न नपाउँदै धेरैलाई खोलाको छालले बगाएको दृश्य उनले देखिन् ।
गोठतिर गएका एक छिमेकी बुबालाई पनि जुनमायाले उद्धार गरिन् । ती बुबा दाइ र भाउजूसँग बस्थे । बाढीले ती दुवैलाई बगाएपछि उनी अहिले एक्लै छन् र आश्रय लिएर बसेका छन् ।
७९ वर्षीया सुकुमाया तामाङ पनि आफू छोरीहरूका कारण बाँचेको बताउँछिन् । छोरीहरूले आफूलाई घिसार्दै डाँडासम्म पुर्याएकाले ज्यान जोगिएको उनको भनाइ छ । आफ्नै आँखा अगाडि छिमेकीलाई बगाएको उनले सम्झिइन् ।
सुकुमायाले ७९ वर्षको उमेरमा यस्तो भीषण बाढी कहिल्यै नदेखेको बताइन् । बाढीले घरका सबै जिलोपिलो लगेपछि आफूले भोग्नुपरेको पीडाबारे उनले सुनाइन् । यति ठूलो दुःख दिनुभन्दा जन्म नै नदिएको भए हुन्थ्यो भन्ने गुनासो उनको थियो ।
उनकी छोरी जुनमायाले भने आमालाई सान्त्वना दिँदै ज्यान बच्नु नै ठूलो कुरा भएको बताइन् । बाढी गए पनि ज्यान जोगिएकाले अब रोएर केही नहुने उनको भनाइ छ ।
