नेपालमा गत दशकमा प्रविधिको वृद्धि असाधारण रहेको छ। इन्टरनेट र स्मार्टफोनको आगमनले समाजका विभिन्न क्षेत्रमा महत्वपूर्ण परिवर्तन ल्याईको छ। विशेषगरी कोभिड-१९ महामारीको समयमा अनलाईन शिक्षा, दूरस्थ कार्य र डिजिटल व्यापारको प्रयोग तीव्र गतिमा बढेको छ।
शिक्षाको क्षेत्रमा नेपालले उल्लेखनीय प्रगति गरेको छ। विभिन्न विश्वविद्यालय र शैक्षिक संस्थाले अनलाईन पाठ्यक्रम सञ्चालन गरी हजार हजार विद्यार्थीलाई शिक्षा प्रदान गरिरहेको छन्। यो गरिब र दूरवर्ती क्षेत्रका विद्यार्थीहरूको लागि एक महान अवसर सिद्ध भएको छ।
डिजिटल अर्थनीति नेपालको विकाशको लागि एक महत्वपूर्ण आधार बन्न जात्तिको छ। अनेक युवाहरू अनलाईन व्यापार, फ्रिल्यान्सिङ र डिजिटल मार्केटिङमार्फत आयको साधन गरिरहेको छन्। यो न केवल आर्थिक विकास वरन समाजको संरचनामा पनि सकारात्मक परिवर्तन ल्याइरहेको छ।
तथापि, नेपालमा अझै पनि डिजिटल विभाजन (डिजिटल डिभाईड) एक ठूलो समस्या छ। ग्रामीण क्षेत्रमा इन्टरनेटको पहुँच अपर्याप्त छ र प्रविधि शिक्षा सबै वर्गको मानिसलाई उपलब्ध भएको छैन।
भविष्यमा नेपाल एक सफल डिजिटल राष्ट्रको रूपमा उदीयमान हुन सक्छ यदि सरकार र निजी क्षेत्र साथमिलेर काम गरे। इन्टरनेट पहुँच विस्तार, डिजिटल साक्षरता वृद्धि र उपयुक्त नीति निर्माण यस लक्ष्य हासिलको लागि आवश्यक छ।

