कसका लागि विकास ?

एक विश्लेषणले वर्तमान राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी (रास्वपा) को सञ्चालन पद्धतिले विकासको नाममा श्रमजीवी र सीमान्तकृत वर्गलाई विस्थापित गर्ने गरेको आरोप लगाएको छ। विश्लेषणअनुसार, कृत्रिम सौन्दर्यीकरण हासिल गर्नका लागि पार्टी यस्ता वर्गहरूको उठिबास लगाउन समेत तयार देखिएको छ।

‘गरिबी निवारण कसरी गर्ने ?’ भन्ने प्रश्नमा विश्लेषणले समाजवादलाई सरल उत्तरका रूपमा प्रस्तुत गरेको छ। तर तर्कका लागि पुँजीवादी (बुर्जुवा) संरचनाभित्रै रहेर यसलाई फरक ढंगले परिभाषित गर्ने प्रयास पनि गरिएको छ। नवउदारवादी लोकतन्त्रमा गरिबी हटाउने उपायहरू पाठ्यपुस्तक जस्तै स्पष्ट रहेको विश्लेषणमा उल्लेख छ।

समाधानका उपाय

विश्लेषणले मजबुत सामाजिक सुरक्षा संयन्त्र, अनौपचारिक अर्थतन्त्रको औपचारिकीकरण, किफायती आवास र श्रमको संरक्षणलाई गरिबी निवारणका उपायका रूपमा औंल्याएको छ। यी उपायहरू सामाजिक लोकतन्त्र (सोसल डेमोक्रेसी) भएका धेरै मुलुकमा लागू भइसकेको उल्लेख गरिएको छ।

राज्यको आक्रामक दृष्टिकोण

विश्लेषणले अनौपचारिक श्रमप्रति राज्यको वर्तमान दृष्टिकोणलाई निकै आक्रामक बताएको छ। एकातिर, अधिकारीहरूले रैथाने समुदायको परम्परागत मदिरा उत्पादनलाई गैरकानुनी भएको बहानामा सडकमै बगाएर नष्ट गर्ने गरेको उल्लेख छ भने अर्कातिर देशले विदेशी मदिरा आयातमा वार्षिक अर्बौं डलर खर्च गरिरहेको तथ्य पनि प्रकाशमा ल्याइएको छ। यसले राज्यको नीतिगत विरोधाभासलाई उजागर गरेको छ।