नेपाली साहसिक यात्री, प्याराग्लाइडिङ पाइलट तथा मोटरस्पोर्ट्समा रुचि राख्ने बिजय राजबंशीले भारतका विविध भूभाग हुँदै ३० दिनमा करिब १० हजार किलोमिटरको सडक यात्रा पूरा गरेका छन्। ३० वर्षीय राजबंशीले सन् २०२३ मोडेलको फोर्ड रेन्जर र्याप्टर चलाएर यो लामो यात्रा गरेका हुन्, जसलाई उनको हवाई उडान, सवारीसाधन र साहसिक भ्रमणप्रतिको लगावले अघि बढाएको हो। उनी हाल निजी पाइलट लाइसेन्स (पीपीएल) लिने तयारीमा पनि छन्।
यात्राको सुरुवात पूर्वी नेपालबाट भएको थियो। उनी काँकडभिट्टा नजिकै रहेको पानीटाङ्की नाकाबाट भारत छिरे र त्यसपछि देशका विभिन्न क्षेत्रमा पुग्दै सांस्कृतिक विविधता, ऐतिहासिक स्थल तथा बदलिँदो भू–दृश्यको अनुभव लिए।
धनुषकोडीदेखि जैसलमेरसम्मको फन्को
यात्राका क्रममा उनी तमिलनाडुको रामेश्वरम नजिकै पर्ने धनुषकोडी पुगे। भारतीय प्रायद्वीपको दक्षिणपूर्वी छेउमा रहेको यो दुर्गम तटीय गन्तव्य आफ्नो नाटकीय समुद्री दृश्य र ऐतिहासिक महत्वका लागि परिचित छ, र त्यहाँसम्मको पहुँच उनको महत्वाकांक्षी अभियानको उल्लेखनीय उपलब्धि बनेको छ।
त्यसपछि उनको बाटो राजस्थानको मरुभूमितर्फ फर्कियो। जैसलमेरका चर्चित बालुवा टिब्बासम्म पुग्दै उनले कठिन मरुभूमिको भूभाग आफ्नो फोर्ड रेन्जर र्याप्टरमार्फत पार गरे। फराकिला राजमार्ग, दुर्गम तटीय सडक र खराब मरुभूमि—यी सबै किसिमका बाटो समेटिएको यो यात्रा सहनशीलता, अन्वेषण र साहसको मिश्रण बन्यो।
करिब १० हजार किलोमिटरको दूरी तय गरेपछि राजबंशीले भीमनगर नाकाबाट भारतबाट बाहिरिएर नेपाल फर्किए र यसरी सीमापारको सडक अभियान टुंग्याए।
स्टेयरिङमा भेटिएको शान्ति
राजबंशीका लागि यात्रा केवल फुर्सदको साधना वा नयाँ गन्तव्य घुम्ने अवसर मात्र होइन। दैनिक दबाबबाट मुक्ति पाउने, मन स्पष्ट पार्ने र व्यक्तिगत स्वतन्त्रता भेट्ने माध्यम पनि हो।
“जति धेरै म चलाउँछु, जति धेरै यात्रा गर्छु, त्यति नै मेरो तनाव घट्छ र म शान्तिको नजिक पुग्छु।” — बिजय राजबंशी
यी शब्दले खुला सडकसँग उनको गहिरो जोडलाई झल्काउँछन्, जहाँ हरेक नयाँ गन्तव्यले ताजा अनुभव, चुनौती र टिकाउ सम्झना थप्दै जान्छ। सवारीसाधनप्रतिको लगावबाहेक उनी इजाजतप्राप्त प्याराग्लाइडिङ पाइलट हुन् र हाल निजी पाइलट लाइसेन्स प्राप्तिको क्रममा छन्। जमिनमा र आकाशमा गरिएको साहसिक खोजीलाई स्वतन्त्रता र प्राविधिक सीपको साझा अभ्यासका रूपमा उनी हेर्छन्।
यो एक महिने अभियानले नेपाली सवारी–प्रेमी तथा साहसिक यात्रुबीच लामो दूरीको ओभरल्यान्ड यात्राप्रतिको बढ्दो आकर्षणलाई पनि देखाउँछ। आफ्नै सवारीमा अन्तरदेशीय लामो यात्रा गरेर उनले साथी यात्रुहरूलाई नयाँ ठाउँ खोज्न, चुनौती अँगाल्न र साहसिक यात्राका आफ्नै अनुभव संगाल्न प्रेरित गर्ने अपेक्षा राखेका छन्।
१० हजार किलोमिटरको दूरी आफैँमा उल्लेखनीय भए पनि यात्राको वास्तविक अर्थ संख्यामा नभई अनुभवमा रहेको उनको भनाइ छ। भारतको दक्षिणी तट वा राजस्थानको मरुभूमि पार गर्नु मात्र नभई बाटामा कमाइएका अनुभव, भेटिएका ठाउँ र फेला परेको शान्तिलाई उनी यात्राको सार मान्छन्। पूर्वी नेपालको सीमाबाट भारतको दक्षिणी किनारसम्म र त्यहाँबाट राजस्थानको मरुभूमिसम्म फैलिएको यो अभियान अन्वेषणप्रतिको उनको निरन्तर लगावको उदाहरण बनेको छ।
