कृत्रिम बुद्धिमत्ता (एआई) को द्रुत विकासले अमेरिकी ज्येष्ठ नागरिकहरूको करियर अवधिमा असर पारिरहेको एक नयाँ अध्ययनले देखाएको छ। बोस्टन कलेजको सेन्टर फर रिटायरमेन्ट रिसर्चले गरेको 'के एआईले ज्येष्ठ कामदारहरूको करियर छोट्याउँदैछ?' शीर्षकको अध्ययनअनुसार, ५५ वर्ष वा सोभन्दा माथिका कामदारहरू एआईको उच्च जोखिममा रहेका पेशाहरूबाट रोजगारी छाड्ने सम्भावना बढेको छ। यो प्रवृत्ति सन् २०२२ नोभेम्बरमा च्याटजीपीटी सार्वजनिक भएपछि विशेष रूपमा देखिएको हो।
अध्ययनले पत्ता लगाएको छ कि यो वृद्धि आंशिक रूपमा कामदारहरू स्वेच्छिक अवकाशमा जानुभन्दा पनि बेरोजगारीमा धकेलिएका कारण भएको हो। यसले कतिपय ज्येष्ठ कामदारहरू आर्थिक रूपमा कामबाट अलग हुन तयार नहुँदै जागिर गुमाउन बाध्य भएको संकेत गर्छ। यसअघि उच्च शिक्षा, राम्रो तलब र कम शारीरिक परिश्रम चाहिने श्वेत-कलर पेशाहरूमा कार्यरत ज्येष्ठ नागरिकहरू लामो समयसम्म काममा रहन सक्थे, तर एआईको आगमनसँगै त्यो लाभ कम भएको देखिन्छ।
अध्ययनको विधि र निष्कर्ष
बोस्टन कलेजका अर्थशास्त्रका प्राध्यापक तथा अध्ययनका शोधकर्ता जियोफ्रे टी. सान्जेनबाकरले करेन्ट पपुलेसन सर्भेको तथ्यांक र टफ्ट्स विश्वविद्यालयको डिजिटल प्लानेट इनिसिएटिभले विकसित गरेको एआई एक्सपोजर इन्डेक्सको संयोजन गरी यो विश्लेषण गरेका हुन्। यस इन्डेक्सले विभिन्न पेशाका कार्यहरूलाई एआईले कति प्रभावकारी रूपमा गर्न सक्छ भन्ने मापन गर्छ। अध्ययनले च्याटजीपीटीको सुरुवात अघि र पछिको रोजगारी परिणामहरूको तुलना गरेको थियो, जसमा कामदारहरू सर्वेक्षणमा पहिलो पटक देखिएको एक वर्षपछि पनि रोजगारीमा रहे वा रहेनन् भन्नेमा केन्द्रित थियो। शोधकर्ताहरूले बेरोजगारी, अवकाश वा अन्य कारणले श्रम शक्तिबाट बाहिरिने संक्रमणको जाँच गरेका थिए।
एआईको उच्च जोखिममा रहेका पेशाहरूमा मुख्यतया प्रविधि र डेटा सम्बन्धी कामहरू पर्छन्। वेब र डिजिटल इन्टरफेस डिजाइनरहरूले १०० को उच्चतम एक्सपोजर स्कोर प्राप्त गरे भने वेब विकासकर्ता, डेटाबेस आर्किटेक्ट, कम्प्युटर प्रोग्रामर र डेटा वैज्ञानिकहरू पनि उच्च जोखिममा रहेका पेशामा परेका छन्। यसको विपरीत, खानी कामदार, अर्डरली, पेन्टिङ/स्प्रेइङ कामदार र फाइबरग्लास फेब्रिकेटरहरूजस्ता पेशामा एआईको जोखिम कम देखिएको छ।
पेशागत प्रभावमा परिवर्तन
च्याटजीपीटीको आगमनअघि, उच्च एआई जोखिम भएका पेशामा कार्यरत ज्येष्ठ कामदारहरू कम एआई जोखिम भएका कामदारहरूभन्दा रोजगारी छाड्ने सम्भावना कम थियो। यी करियरहरूमा प्रायः उच्च शिक्षा आवश्यक पर्थ्यो, राम्रो ज्याला प्रदान गर्थ्यो र कम शारीरिक श्रम समावेश थियो, जसले गर्दा जीवनको पछिल्लो चरणमा पनि काम जारी राख्न सजिलो हुन्थ्यो। तर, च्याटजीपीटीको सुरुवातपछि यो फाइदा धेरै हदसम्म हराएको अध्ययनले जनाएको छ।
कम्प्युटर प्रोग्रामरहरूमा सबैभन्दा नाटकीय परिवर्तन देखिएको छ। ज्येष्ठ प्रोग्रामरहरू रोजगारीबाट बाहिरिने अनुमानित दर च्याटजीपीटीअघि ८.७% बाट बढेर पछि ११.१% पुगेको छ, जुन २५% भन्दा बढीको वृद्धि हो। तुलनात्मक रूपमा, चित्रकारहरूमा यो दर १३.५% बाट १३.७% मा मात्र करिब २% ले बढेको छ। लेखापाल र लेखापरीक्षकहरूमा पनि वृद्धि देखिएको छ, जहाँ कामबाट बाहिरिने अनुमानित संक्रमण दर ९.९% बाट १२.१% पुगेको छ। व्यवस्थापन विश्लेषकहरूको हकमा यो दर १०.५% बाट १२.२% मा बढेको छ।
सम्भावित कारण र नीतिगत चिन्ता
यद्यपि, यी निष्कर्षहरूले एआईले सीधै ज्येष्ठ कामदारहरूको जागिर खोसेको प्रमाणित गर्दैन। सान्जेनबाकरले यी परिणामहरू प्रारम्भिक भएको र संघीय अनुसन्धान कटौती वा एआई स्टार्टअपहरूद्वारा द्रुत भर्तीजस्ता अन्य आर्थिक विकासहरूबाट प्रभावित हुन सक्ने चेतावनी दिएका छन्। एआईले दोहोरिने कार्यहरू स्वचालित गरेर र कामदारहरूलाई थप मूल्यवान वा आकर्षक काममा ध्यान केन्द्रित गर्न अनुमति दिएर केही कर्मचारीहरूलाई लामो समयसम्म उत्पादक रहन मद्दत पनि गर्न सक्छ। यसको परिणाम कामदारहरूले तालिम पाउँछन् र प्रविधिसँग अनुकूलन गर्न सक्षम वा इच्छुक छन् कि छैनन् भन्नेमा निर्भर हुन सक्छ।
यस अनुसन्धानले नीति निर्माताहरूका लागि चिन्ता बढाएको छ, जसले लामो करियरलाई सामाजिक सुरक्षाको वित्तीय चुनौतीहरूको समाधानको एक भागको रूपमा हेर्दै आएका छन्। ढिलो उमेरमा अप्रत्याशित रूपमा जागिर गुमाउने कामदारहरूले समान रोजगारी खोज्न, आफ्नो बचत पुनर्निर्माण गर्न वा अवकाश लाभ दाबी गर्न ढिलाइ गर्ने अवसरहरू कम पाउन सक्छन्। प्रतिवेदनले चेतावनी दिएको छ कि जागिरबाट बाहिरिने दरमा वृद्धिले प्रभावित कामदारहरूलाई नयाँ काम नपाएमा "छोटो करियर" मा धकेल्न सक्छ।
