महाभारतका पात्र युधिष्ठिरलाई पाँच हजार वर्षपछि चार भाइको सम्झनाले छुन्छ र उनी स्वर्गलोकमा इन्द्रसँग अनुमति लिएर भाइहरूको खोजीमा पृथ्वीलोकतर्फ हिँड्छन्। कलियुग लागिसकेको अवस्थामा नेपालसम्म आइपुग्ने उनको यात्रामा के के आरोहअवरोह आउँछन् भन्ने मुख्य कथावस्तु बोकेको फिल्म हो 'पाँच पाण्डव'। सुशील पौडेलको लेखन र वसन्त निरौलाको निर्देशनमा बनेको यो फिल्मबारे आएको समीक्षाले भने यसको कथावाचनमा केही कमजोर पक्ष औँल्याएको छ।
समीक्षामा स्पष्ट पारिएको छ — नाम 'पाँच पाण्डव' भए पनि फिल्म महाभारतका पात्रहरूको हुबहु कथा होइन, महाभारतको दर्शनबाट प्रभावित मात्र हो। त्यसैले यसलाई धार्मिक चस्माबाट हेर्नु न्यायोचित हुँदैन। बरु अन्याय, अत्याचार, लडाइँ र षड्यन्त्र जीवनभरि सकिँदैनन् भन्ने सन्देश यो कथाले दिन खोजेको छ।
फिल्म हेर्न जाँदा बोकेर लगिएको उत्सुकता फिल्मले तृप्त गर्न सक्छ कि सक्दैन भन्ने प्रश्न समीक्षाको केन्द्रमा छ। अपेक्षा हल बाहिरै छाडेर बसे फिल्म रमाइलो लाग्न सक्ने र बेलाबेलामा आउने सिचुएसनल कमेडीले टुटेको ध्यान फेरि पर्दातिर फर्काउन सक्ने समीक्षाको भनाइ छ। तर कथा कसिलो नभएकाले ध्यानको डोरी जुनसुकै बेला चुडिन सक्ने चेतावनी पनि समीक्षामा छ।
युधिष्ठिरको रथले गुमाएको नियन्त्रण
कथालाई रथ मान्ने हो भने फिल्मको मुख्य पात्र युधिष्ठिर हुन्। तर पृथ्वीलोक ओर्लने उद्देश्यमा उनी दृढ देखिँदैनन्। सेटअप बनेर कथा द्वन्द्वतर्फ लाग्ने बित्तिकै युधिष्ठिरको रथले नियन्त्रण गुमाएको समीक्षाको ठहर छ। उनको यात्रामा संघर्षभन्दा संयोगले बढी ठाउँ पाएको छ, र कथालाई रोचक बनाउने बहानामा ती संयोगले फिल्मको स्वाभाविकता नै मारेको हो कि भन्ने प्रश्न उठाइएको छ।
भाइहरूसँगको भेटले पर्दामा कुनै तरङ्ग सिर्जना नगरेको र खोज्न निस्केका पात्रहरू सजिलै भेटिने कुरालाई विश्वसनीय बनाउन निर्देशक चुकेको महसुस समीक्षामा व्यक्त भएको छ। यद्यपि एउटा पक्ष भने रोचक लाग्छ — युधिष्ठिरले विश्वास दिलाउन खोजेको कुरा अरू पात्रहरूले सजिलै स्वीकार गर्दैनन्। तर कथा त्यो बाटोतर्फ अघि बढ्दैन।
