मुख्य सामग्रीमा जानुहोस्

राजनीति अस्वस्थ छ, प्रधानमन्त्री बन्ने कल्पना गर्दिनँ : विवेक ओझा

समाज, साहित्य, पत्रकारिता र राजनीतिसम्मका विषयमा विवेक ओझाले राखेका धारणा चर्चामा छन्। उनले वर्तमान राजनीतिलाई अस्वस्थ र रूग्ण भनेका छन् भने प्रधानमन्त्री बन्ने कल्पनामा आफू रमाउन नचाहेको बताएका छन्।

विश्वपत्र संवाददाता

· २ मिनेटको पढाइ

पटक हेरिएकोटिप्पणीशेयर
स्रोत:Online Khabar
राजनीति अस्वस्थ छ, प्रधानमन्त्री बन्ने कल्पना गर्दिनँ : विवेक ओझा
Online Khabar

अछाममा जन्मिएका मदन पुरस्कार विजेता लेखक विवेक ओझाले पछिल्लो समयको नेपाली राजनीतिलाई अस्वस्थ र रूग्ण अवस्थामा रहेको टिप्पणी गरेका छन्। पछिल्लो समयको एक अन्तर्वार्तामा उनले आफूलाई प्रधानमन्त्री बन्ने कल्पनामा रमाउन मन नलागेको स्पष्ट पारेका छन्।

ओझाको उपन्यास ‘ऐंठन’ ले २०७९ को मदन पुरस्कार जितेको थियो। ‘एक पाइला आकाशमा’ गजल संग्रह, ‘ऐलानी’ उपन्यास र हालै ‘मौन कोलाहल’ कथासंग्रह बजारमा आएका छन्।

राजनीति अस्वस्थ छ : ओझा

समाजको अवस्थाअनुसारकै राजनीति हुने भएकाले अहिलेको नेपाली राजनीति अस्वस्थ र रूग्ण अवस्थामा रहेको उनले बताए। शिक्षा, गरिबी, बेरोजगारी, उद्यमशीलता र स्वास्थ्य क्षेत्रको अवस्था दयनीय रहेको भन्दै ती समस्याको उचित सम्बोधन नहुनुलाई राजनीतिक समस्यासँग जोडेर हेर्नुपर्ने उनको भनाइ छ।

राजनीतिज्ञमा सुधार गर्न मिल्ने भए के सुधार्नुहुन्थ्यो भन्ने प्रश्नमा उनले व्यावहारिक इमान्दारिता नै पहिलो सर्त भएको बताए। आफू प्रधानमन्त्री भए पहिलो काम के गर्नुहुन्थ्यो भनेर सोध्दा उनले त्यसप्रति कुनै आकर्षण नरहेको स्पष्ट पारे।

समाज, पत्रकारिता र साहित्य

ओझाले समाज दुःखको भार बोकेर बसेको बताउँदै मानिसहरूले नचाहिँदो किसिमले दुःख पाएका र अप्राकृतिक रूपमा मृत्युवरण गरेका खबरले आफू दुःखी हुने बताए। गरिब समाजमा देखिने तरलता, चाँडै आश गर्ने प्रवृत्ति र भर पर्ने बानीलाई उनले कमजोरीका रूपमा उल्लेख गरे। आपसी एकता र एक ढिक्का भई बसेको समुदाय भने उनका लागि समाजको बल हो।

गम्भीर पत्रकारिताप्रति सधैं सम्मान रहेको बताउँदै उनले पत्रकारितालाई राज्यको चौथो अङ्गको रूपमा स्वीकार गरे। प्रायोजित र अतिरञ्जित सामग्रीलाई भने उनले पत्रकारिता नै नमान्ने बताए।

साहित्यका सन्दर्भमा उनलाई काल्पनिक आख्यान, गणित, विज्ञान र मिथकसँग जोडिएका विषय रोचक लाग्ने उनले बताए। पढाइमा गुणस्तरलाई प्राथमिकता दिने र रुचि नजागेका पुस्तक पढ्न छोड्ने स्वभाव आफूमा रहेको उनको भनाइ छ।

व्यक्तिगत जीवनका प्रसंग

बाल्यकालमा चेस र फुटबल खेल्न रुचाउने उनले सात वर्षको उमेरमा टीकापुरको राज सिनेमा घरमा पहिलो पटक फिल्म हेरेको स्मरण गरेका छन्। फिल्मभित्रको बन्दुक देखेर भाइ रुन थालेपछि केही मिनेटमै परिवार हलबाट बाहिर निस्किएको उनको भनाइ छ।

‘ऐंठन’ लेख्नुअघि दाङदेखि दार्चुलासम्म पैदल, बाइक, बस, जिप र ट्रकमा गरेको यात्रा आफ्ना लागि अविस्मरणीय रहेको उनले बताए। सामाजिक सञ्जालमा फेसबुक बढी प्रयोग गर्ने उनले दिनमा करिब डेढ घण्टा सञ्जालमा बिताउने जानकारी दिए।

उनले पुनर्जन्मको इच्छा नरहेको, तनावलाई समयमै छाडेर काममा ऊर्जा दिने गरेको र पुस्तककै सुगन्ध मनपर्ने बताए। आगामी पुस्तालाई सोचेर अहिलेको पुस्ताले आफ्नो पेशा नबिगारिदिए पुग्ने उनको भनाइ छ।