पल ज्याक्सन हिरो बन्ने सोचमा थिएनन् जब उनी गत हप्ता इन्टरस्टेट ५ मा गाडी चलाइरहेका थिए। उनी आफ्नी श्रीमतीको जन्मदिनको केक लिन जाँदै थिए। तब उनले एउटा सेतो एसयूभी एक्कासी तीन लेन काटेर अगाडि बढेको देखे र केही गलत भएको महसुस गरे।
एसयूभीभित्र, केसीपीक्यू-टीभीका अनुसार, चालकलाई मेडिकल इमर्जेन्सी भएको थियो। उनी स्टेरिङमा ढलेकी थिइन्, आँखा उल्टिएका थिए, र गाडी राजमार्गमा तीव्र गतिमा दौडिरहेको थियो। पछाडिको सिटमा कार सिटमा बाँधिएको उनको सानो छोरा जागै थियो र डराएको थियो। एसयूभीले अर्को गाडीलाई ठक्कर दिइसकेको थियो र कंक्रिट डिभाइडरमा घिस्रिरहेको थियो, जुन कुनै पनि क्षण ठूलो दुर्घटना निम्त्याउन सक्थ्यो।
रोय, वाशिंगटनका ज्याक्सनसँग एउटा मात्र हतियार थियो: उनको आफ्नै गाडी। “मेरो उद्धार गाडी, मेरो ब्याटमोबाइल, एउटा किआ फोर्टे हो,” उनले केसीपीक्यू-टीभीलाई भने, “कसैले केही गर्नै पर्थ्यो।” उनले भाग्दो एसयूभीसँगै गाडी हाँके, आफ्नो गाडीलाई यसरी राखे कि सम्पर्क हुन सकोस्, र एसयूभीलाई कंक्रिट ब्यारियरमा ठेलेर नियन्त्रणमा ल्याए। दुवै गाडी रोकिएपछि उनले एसयूभीको गियर पार्कमा राखे, डराएको बालकलाई सुरक्षित बाहिर निकाले, र बेहोस चालकको नजिकै प्राथमिक उपचारकर्मी नआउञ्जेल बसे।
यसको मूल्य चुकाउनुपर्यो—उनको गाडीमा ठूलो क्षति पुग्यो, त्यस्तो दुर्घटना जसबाट प्रायः मानिसहरू जोगिन खोज्छन्। तर ज्याक्सन जानाजान सोझै त्यसमा गए। “यो मैले सोचेको पनि थिइनँ,” उनले भने, “मैले भर्खर गरें।” उनी एकदमै रोचक चरित्र पनि हुन्—छालाको भेष्टामा देखा परे, आफ्नो अर्थपूर्ण सेडानलाई अपराधसँग लड्ने उपकरणजस्तै व्यवहार गरे, र त्यसपछि एक सामान्य समस्या सामना गर्नुपर्यो: उनी आफ्नी श्रीमतीको जन्मदिनको केक लिन ढिला भए। आफ्नो बहाना प्रमाणित गर्न उनले दुर्घटनास्थलका तस्बिर श्रीमतीलाई पठाए।
यो पूरै घटना अर्को मोटरिस्टले मोबाइल भिडियोमा कैद गरेको थियो र पछि वाशिंगटन स्टेट प्याट्रोलले पुष्टि गरेको थियो। एक महिलालाई सबैभन्दा खराब ठाउँमा मेडिकल इमर्जेन्सी भयो, उनको बच्चा क्षणभरमा विनाशको नजिक थियो, र एक अपरिचित व्यक्तिले किआ फोर्टे चलाउँदै निर्णय गरे कि स्वीकार्य परिणाम त्यही हो जहाँ उसले आफ्नै गाडी बिगार्यो। उनी सही थिए। दुवै बाँचे किनभने उनले हिचकिचाएनन्।