फिफा विश्वकपको रौनक सकिएको छ। तर, छनोट हुन नसकेका राष्ट्रका समर्थकमा देखिएको पीडा नेपाली फुटबलप्रेमीमा पनि उत्तिकै छ। नेपाली खेलकुदको हालको प्रशासनिक लापरबाहीले विश्वकप पुग्ने सपना झन् टाढा बनाइदिएको छ।
फिफाले एन्फामाथि लगाएको प्रतिबन्धका कारण नेपाली फुटबल ठूलो अन्योलमा छ। पात्रता मापदण्ड पूरा नगरेको भन्दै फिफाले लगाएको प्रतिबन्ध करिब ६० दिन बितिसक्दा पनि नेपाली पक्षबाट कुनै ठोस कदम चालिएको छैन। प्रशासनमा देखिएको कुशासन, समर्पित नेतृत्वको अभाव र राजनीतिक द्वन्द्वले राष्ट्रिय टोलीका खेलाडीको क्षमता प्रदर्शनमै प्रत्यक्ष असर पुर्याएको छ।
यसले नेपाली खेलाडी र समग्र खेल क्षेत्रको भविष्यलाई अनिश्चित बनाइदिएको छ।
खेलाडीको करिअरमा प्रत्यक्ष धक्का
एक खेलाडीको उत्कृष्ट करिअर अवधि करिब आठदेखि दस वर्ष मानिन्छ। दुई वर्षको प्रतिबन्ध र रोकिएका लिगहरूले त्यो बहुमूल्य समयको ठूलो हिस्सा खर्च गर्छ। खेलाडीको प्रगति रोकिनुका साथै उनीहरूको सम्पूर्ण मेहनतमाथि नै प्रश्न उठ्छ।
खेलाडीको रूपमा हाम्रो मुख्य फोकस सधैं फुटबलमै हुन्छ। समस्या चाँडै समाधान भएर खेल र हाम्रो भविष्यमा केन्द्रित हुन पाऊँ भन्ने आशा छ।
— सुमित श्रेष्ठ, राष्ट्रिय टोलीका मध्यपंक्तिका खेलाडी
उता, खेलाडी छनोटका लागि कुनै स्काउटिङ नहुनु र अन्तर्राष्ट्रिय अनुभवका अवसर सीमित हुनुले पनि समस्या थप बढाएको छ। राम्रो अवसरको खोजीमा देश छाड्ने खेलाडीको संख्या बढेको छ। अनिश्चित भविष्यको तुलनामा आर्थिक सुरक्षा र दीर्घकालीन स्थिरता रोजेर धेरै खेलाडी खेलभन्दा बाहिरका पेशा अपनाउन बाध्य छन्।
ग्रासरुट फुटबलको अवस्था
यो संस्थागत विफलताको असर फुटबलसँग जोडिएका सबै तहमा परिरहेको छ। स्थानीय क्लब, एकेडेमी र ग्रासरुट युवा कार्यक्रमहरूको विकास र सञ्चालनमा गिरावट आएको छ। युवा प्रतिभा पहिचान गर्ने र हुर्काउने थलोहरू अहिले दिशाहीन बनेका छन्।
स्थानीय स्तरमा रोल मोडेलका रूपमा हेरिने खेलाडी नहुँदा नयाँ पुस्ताका लागि प्रेरणाको शृंखला नै टुट्ने खतरा छ। करिअर वर्षौं खेल तालिममै बिताएका खेलाडीहरूमाथि प्रशासनिक राजनीतिले पारेको मनोवैज्ञानिक दबाब पनि उत्तिकै गम्भीर छ। आफ्नो नियन्त्रणभन्दा बाहिरको कारणले सपना अधुरो हुँदा उनीहरूले अन्याय महसुस गर्नु स्वाभाविक रहेको बताइएको छ।
पुनर्निर्माणको नाममा ढिलाइ नहोस्
खेलाडी र ग्रासरुट स्तरमा पुगेको क्षति अब रोक्न सकिने अवस्था छैन। तर, पुनर्निर्माण भन्नेबित्तिकै फिफाको कागजी प्रक्रिया पूरा गरेर मात्र हुँदैन। खेलाडीको समर्पण र मेहनतलाई सम्मान गर्ने रणनीतिक कदम आवश्यक छ।
अब पनि नेतृत्वले आवश्यक पहल नगरे नेपालले अर्को विश्वकप मात्र गुमाउने छैन, पूरै पुस्ताको प्रतिभा गुमाउने खतरा छ।
